Plan je prioriteiten. Prioriteer niet je plan.
–Stephen R. Covey

Het is niet moeilijk om te plannen. Dat doen we allemaal. Het is moeilijk om correct te plannen. Dat is een kunst, die mij 39 jaar gekost heeft om te leren. En drie jaar mere om te beheersen. De reden dat het zo lang duurde, is -niet in het minste – omdat ik gedachteloos de grote mensenschare volgde, die plande met het hoofd in het zand.

Ik wil even wat uitproberen. Stel je eens voor, dat je een paar dagen geleden bij de dokter bent geweest voor een algemene gezondheidscheck. Vandaag bel je naar de praktijk en de secretaresse zegt: “De dokter wil graag met je praten. Wanneer kun je komen?” De vraag is nu: wat is de handeling, die de uitkomst van het gesprek bepaalt?

Of je nu Google Calendar, Outlook, je iPhone, een retro-agenda van papier, Post-It-notes of wat anders gebruikt, ze hebben één ding gemeen. Ze hanteren een tijdslijn als absoluut basisprincipe. En als jij nu net zo bent als de meeste andere mensen, dan zit jij nu in je agenda te kijken naar een gat in één van de komende dagen.

Maar stel nu, dat je alleen maar geïnteresseerd bent in de cijfers? Dan maakt het niet uit wat de dokter te zeggen heeft. De getallen kan hij opsturen, of aan de telefoon doorgeven. Misschien ben je niet geïnteresseerd in tijd afzetten voor je arts. Je bent daar ook al een paar dagen geleden geweest, en dat kostte ook al tijd. Het was belangrijk om te worden gecontroleerd, maar om daar nu over te praten?

Je agenda gaat niet uit van jouw prioriteiten. Je agenda kijkt eerst naar “wanneer”, en daarna naar “wat”. En daarmee heeft jouw dokter jouw agenda overgenomen.

Als je effectie wilt zijn in je tijd, zul je moeten bepalen wat er belangrijk is voor jou. Niet wat er urgent is. Want als iets urgent en belangrijk is, is het moeilijk te plannen. Als iets urgent is maar onbelangrijk, is dat waarschijnlijk omdat iemand anders het belangrijk vindt dat jij betrokken word. En daarmee heeft die ander jouw kalender overgenomen. Is iets niet urgent en onbelangrijk – laat het dan liggen. Het voert tot niets.

Nog even een korte vraag: wat doe jij als je telefoon gaat, terwijl je met iemand staat te praten?